Ինչու՞ կաթողիկոսամերժ ՔՊ-ականներն, օրինակ` Թորոսյան Արսենը կամ Ռուբինյան Ռուբենը, ընդդեմ Աստծո դատարան հայց չեն ներկայացնում:
Պատմությունը գիտի դեպքեր, երբ Աստծո և Սատանայի դեմ դատարան հայցեր են ներկայացվել:
1969 թվականին ամերիկուհի Բեթթի Փենրոուզը հայց էր ներկայացրել Աստծո դեմ այն բանից հետո, երբ կայծակը հարվածել էր նրա տանը և ոչնչացրել գույքը։ Հայցադիմումում նշվում էր, որ Աստված ցուցաբերել է «անփութություն»:
1971 թվականին ամերիկացի Ջերալդ Մայոն հայց էր ներկայացրել Սատանայի դեմ՝ մեղադրելով նրան անձնական տառապանքներ պատճառելու համար:
2007 թվականին ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի սենատոր Էռնի Չեմբերսը դատարան հայց էր ներկայացրել Աստծո դեմ՝ մեղադրելով Նրան «սարսափելի ջրհեղեղների, փոթորիկների, տոռնադոների և զանգվածային մահերի» համար և պահանջելով արգելել նման «գործողությունները»։
Աստծո և Սատանայի դեմ հայցադիմումներ են ներկայացվել Իսրայելի, Ռումինիայի և Հնդկաստանի դատարաններ: Հիմնականում դատարանները գործը վարույթ են ընդունել, սակայն կարճել այն, քանզի հնարավոր չի եղել հայտնաբերել պատասխանողներին` Աստծուն կամ Սատանային:
Վստահ եմ` Հայաստանի դեպքում ամեն ինչ այլ կերպ կընթանա:
Համոզված եմ` եթե ՔՊ-ականներն Աստծուն դատի տան, օրինակ` «Կտրիճ Ներսիսյանի ձեռնադրությունը չեղարկելու պահանջով», հայաստանյան դատավորները ոչ միայն գործը վարույթ կընդունեն, այլև «կհայտնաբերեն» պատասխանողին` Աստծուն:
Կարեն Հեքիմյան